Misterium pamięci i słowa. Narodowe Czytanie „Dziadów” w Bielcach

W Domu Polskim w Bielcach po raz kolejny wybrzmiało wielkie polskie słowo. W ramach ogólnonarodowej akcji Narodowego Czytania 2026 tutejsza młodzież oraz dorośli słuchacze podjęli się zadania niezwykłego – przeniesienia na scenę mistycznej atmosfery II części „Dziadów” Adama Mickiewicza.
Romantyczny dramat wieszcza, choć zakorzeniony w dawnych obrzędach i wierzeniach ludowych, w interpretacji uczniów z Bielc zyskał wymiar uniwersalny i ponadczasowy. Liczne grono uczestników zajęć języka polskiego stworzyło przejmujące widowisko literacko-teatralne. Na scenie ożyły kluczowe figury mickiewiczowskiego świata: obok nastrojowego Chóru pojawili się Gustaw, Starzec, duchy niewinnych Aniołków (Józia i Rózi), przerażające Widmo Złego Pana oraz eteryczna Pasterka Zosia.
Wyrazista, pełna emocji deklamacja oryginalnych strof poety została wzbogacona o sugestywną scenografię. Gra świateł i cieni, płomień świec, obecność krzyża, zapach palonych ziół oraz symboliczne rekwizyty nadały spotkaniu charakter prawdziwego obrzędu dziadów. Całości dopełniła subtelna, nowoczesna oprawa muzyczna, wprowadzająca zgromadzonych w stan skupienia i głębokiej refleksji. Prawdziwym motywem przewodnim wieczoru stał się hipnotyzujący, rytmiczny zaśpiew Chóru:

„Ciemno wszędzie, głucho wszędzie,
Co to będzie, co to będzie?”
Słowa te, powtarzane z narastającym napięciem, wprowadziły do sali aurę nieprzeniknionej tajemnicy.

Dawne „Święto Pamiątek” w naturalny sposób splotło się z naszą współczesną kulturą pamięci o zmarłych i tradycją odwiedzania mogił bliskich. Przedstawienie pokazało, że pamięć o tych, którzy odeszli, pozostaje w Bielcach wiecznie żywa, a etyczne przestrogi płynące z zaświatów nic nie straciły na swojej aktualności. Uczestnicy spotkania z niezwykłą dojrzałością przyswoili sobie fundamentalne prawdy moralne dramatu:
„Kto nie doznał goryczy ni razu, ten nie dozna słodyczy w niebie”,
„Bo kto nie był ni razu człowiekiem, temu człowiek nic nie pomoże”,
„Kto nie dotknął ziemi ni razu, ten nigdy nie może być w niebie”.
Spotkanie z II częścią „Dziadów” udowodniło, że twórczość Adama Mickiewicza nie jest jedynie kanonem z podręczników, lecz żywą, poruszającą opowieścią o człowieczeństwie, winie, przebaczeniu i odpowiedzialności za innych. Dzieła narodowego wieszcza wciąż potrafią inspirować młode pokolenie Polonii w Mołdawii.
Serdeczne podziękowania kierujemy do wszystkich wykonawców, organizatorów i osób zaangażowanych w przygotowanie tego wyjątkowego wydarzenia.
Elżbieta Piotrowska
Nauczycielka języka polskiego
skierowana przez Ośrodek Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą (ORPEG)
do pracy dydaktycznej w Bielcach

Przewijanie do góry